Венлаксор в таблетках — инструкция по применению

Инструкция по применению венлаксора в таблетках, описание действия препарата, показания к применению таблеток венлаксора, взаимодействие с другими лекарствами, применение венлаксора (таблетки) при беременности. Инструкции:
Торговое название: Венлаксор®
Международное название: Венлафаксин
Лекарственная форма: Таблетки 37,5 мг и 75 мг
Показания к применению:
Атс классификация:
N Средства, действующие на нервную систему
N06 Психоаналептики
N06A Антидепрессанты
N06A X Прочие антидепрессанты
Фарм. группа:
Психоаналептики. Антидепрecсанты другие. Код ATС N06AХ16
Условия хранения:
Хранить в защищенном от света месте при температуре не выше 25 °C. Хранить в недоступном для детей месте!
Срок хранения:
3 года. Не применять по истечении срока годности, указанного на упаковке.
Условия продажи: По рецепту
Описание:
Таблетки плоскоцилиндрической формы, светло розового цвета с темно-розовыми вкраплениями, с фаской и риской на одной стороне (для обеих дозировок).

Состав венлаксора в таблетках

Одна таблетка содержит
Бір таблетканың құрамында

Активное вещество венлаксора

венлафаксин (в виде венлафаксина гидрохлорида) 37,5 мг или 75 мг
37,5 мг немесе 75 мг венлафаксин (венлафаксин гидрохлориді түрінде)

Вспомогательные вещества в венлаксоре

кальция гидрофосфат безводный, лактоза безводная, натрия крахмала гликолят (тип А), магния стеарат, кремния диоксид коллоидный безводный, железа (III) оксид красный (E 172)

сусыз кальций гидрофосфаты, сусыз лактоза, натрий крахмалы гликоляты (А типі), магний стеараты, сусыз коллоидты кремнийдің қостотығы, темірдің (III) қызыл тотығы (Е 172)

Показания к применению таблеток венлаксора

Различные формы депрессии, в том числе депрессии, сопровождающиеся чувством тревоги.
Депрессияның әр түрлі формалары, соның ішінде үрейлену сезімімен қоса жүретін депрессиялар.

Противопоказания венлаксора в таблетках

  • повышенная чувствительность к венлафаксину или какой-либо составной части препарата
  • одновременный прием любого антидепрессанта из группы ингибиторов моноаминооксидазы (иМАО), а также период в течение 14 дней после введения необратимых ингибиторов моноаминооксидазы. В случае применения обратимых ингибиторов моноаминоксидазы (например, моклобемида), прием Венлаксор® противопоказан в течение меньшего (не менее 24 часов) интервала времени. После отмены Венлаксора® следует выждать не менее 7 дней перед началом приема ингибиторов моноаминоксидазы
  • тяжелые нарушения функции почек (клиренс креатинина менее 10 мл/мин) и печени (протромбиновое время более 18 сек)
  • тяжелая печеночная или почечная недостаточность
  • беременность и период лактации
  • детский и подростковый возраст до 18 лет
  • венлафаксинге немесе препараттың қандай да бір құрамдас бөлігіне жоғары сезімталдықта
  • моноаминооксидаза (МАОт) тежегіштері тобынан антидепресанттардың кез келгенін, сондай-ақ моноаминоксидазаның қайтымыз тежегіштерін енгізгеннен кейін 14 күн ішінде бір мезгілде қабылдауда. Моноаминоксидазаның қайтымды тежегіштерін (мысалы, моклобемидті) қолданған жағдайда, Венлаксорды® қабылдау аралығынан аз (кем дегенде 24 сағат) уақыт ішінде қарсы көрсетілімде. Венлаксорды® тоқтатқаннан кейін моноаминоксидаза тежегіштерін қабылдаудың алдында кем дегенде 7 күн күту керек.
  • бүйрек (креатинин клиренсі 10 мл/мин кем) және бауыр (протромбин уақыты 18 секундтан артық) қызметі ауыр түрде бұзылғанда
  • бауыр немесе бүйректің ауыр жеткіліксіздігінде
  • жүктілік және лактация кезеңінде
  • балаларға және 18 жасқа дейінгі жасөспірімдерге

Побочные действия таблеток венлаксора

Часто
  • сонливость или бессонница, зевота, головокружение, головная боль
  • потеря аппетита, тошнота и/или рвота у более чувствительных пациентов, сухость во рту, запор
  • астения, потливость
  • нервозность, страхи, тремор
  • нарушение зрения, нарушения аккомодации, мидриаз
  • нарушения менструального цикла, половых функций
  • нарушения эякуляции или оргазма, нарушение эрекции, аноргазмия, дизурические расстройства (в основном - затруднения в начале мочеиспускания)
Нечасто
  • снижение либидо, меноррагия, задержка мочи
  • апатия, галлюцинации, спазмы мышц, серотониновый синдром
  • бруксизм (скрежетание зубами)
  • изменение лабораторных показателей печени, гепатит
  • гипонатриемия, синдром недостаточной секреции антидиуретического гормона
  • гипотензия, ортостатическая гипотензия, обмороки, тахикардия
  • нарушение вкусовых ощущений
  • кровоизлияния в кожу (экхимозы) и слизистые оболочки, кожная сыпь
  • тромбоцитопения
  • реакции светочувствительности
Редко
  • одышка
  • понос
  • небольшие кровоизлияния на коже
  • артралгии, миалгии
  • учащенное мочеиспускание
  • звон в ушах, нарушение вкуса, облысение, светобоязнь
  • анафилактические реакции
  • изменения на ЭКГ
Крайне редко
  • боль в животе, потеря в весе
  • кошмарные сновидения, онемение, дрожь
  • повышенное кровяное давление, сердцебиение, аритмия
  • возбуждение, усиление мании или гипомании
  • высыпания на коже, геморрагия, ангионевротический отек, многоформная эритема
  • тромбоцитопения
  • нарушения движения, злокачественный нейролептический синдром
  • задержка мочи
  • галакторея
  • синдром Стивенса-Джонсона
  • гипонатриемия, повышение концентрации холестерина в сыворотке, а также нарушение функциональных проб печени
  • судороги (применение препарата следует прекратить)
Жиі
  • ұйқышылдық немесе ұйқысыздық, есінеу, бас айналу, бас ауыру
  • тәбеттің жоғалуы, өте сезімтал емделушілерде жүректің айнуы және/немесе құсу, ауыз ішінің құрғауы, іш қату
  • астения, тершеңдік
  • ашушаңдық, қорқыныштар, діріл
  • көрудің бұзылуы, аккомодацияның бұзылуы, мидриаз
  • етеккір оралымының өзгеруі, жыныс қызметінің бұзылуы
  • эякуляцияның немесе оргазмның бұзылуы, эрекцияның бұзылуы, аноргазия, дизуриялық бұзылулар (негізінен – несеп шығарудың басында қиындықтың болуы)
Жиі емес
  • либидоның төмендеуі, меноррагия, несептің іркілуі
  • апатия, елестеулер, бұлшықеттің түйілуі, серотонинді синдром
  • бруксизм (тісті шықырлату)
  • бауырдың зертханалық көрсеткішінің өзгеруі, гепатит
  • гипонатрияемия, антидиуретикалық гормон секрециясының жеткіліксіздігі синдромы
  • гипотензия, ортостатикалық гипотензия, талып қалу, тахикардия
  • дәм сезінудің бұзылуы
  • терінің (экхимоздар) және шырышты қабықтың қанталауы, тері бөртпесі
  • тромбоцитопения
  • жарыққа сезімталдық реакицялары
Сирек
  • ентігу
  • іш өту
  • терінің аздаған қанталауы
  • артралгия және миалгия
  • несепті жиі бөлу
  • құлақ ішінің шуылы, дәм сезімінің бұзылуы, таздану, жарықтан қорқу
  • анафилаксиялық реакциялар
  • ЭКГ-нің өзгеруі
Өте сирек
  • іш тұсының ауыруы, салмақтың жоғалуы
  • қорқынышты түс көру, ұйып қалу, дірілдеу
  • қан қысымының жоғарылауы, жүректің қағуы, аритмия
  • қозу, манияның немесе гипоманияның күшеюі
  • тері бөртпелері, геморрагия, ангионевротикалық ісіну, көп түрлі эритема
  • тромбоцитопения
  • қимыл-қозғалыстың бұзылуы, қатерлі нейролептикалық синдром
  • несептің кідіруі
  • галакторея
  • Стивенс-Джонсон синдромы
  • гипонатриемия, сарысуда холестерин концентрацтиясының, сондай-ақ бауырдың функциональды сынамасының бұзылуы
  • құрысулар (препарат қолдануды тоқтату керек).

Особые указания к применению

Венлаксор® следует применять с осторожностью пациентам, перенесшим инфаркт миокарда или приступы нестабильной стенокардии, а также лицам, страдающим эпилепсией, манией, глаукомой, печеночной и почечной недостаточностью.

У пациентов с депрессивными состояниями перед началом любой лекарственной терапии следует учитывать вероятность суицидальных попыток. Поэтому для снижения риска передозировки начальная доза препарата должна быть по возможности низкой, а пациент должен находиться под тщательным медицинским наблюдением.

У пациентов с аффективными расстройствами при лечении антидепрессантами, в том числе Венлаксором®, могут возникать гипоманиакальные или маниакальные состояния. Венлаксор® должен назначаться с осторожностью больным с манией в анамнезе. Такие пациенты нуждаются в медицинском наблюдении.

В случае внезапного прекращения применения венлаксора или резкого сокращения его доз возможно возникновение следующих симптомов: бессилие, чувство тревоги, головная боль, тошнота или рвота, головокружение, сухость во рту, понос, бессонница, нервозность, растерянность, парестезия, усиленное потоотделение, нарушения равновесия.

Поэтому при применении препарата более одной недели прекращение его приема следует проводить постепенно, самое малое в течение одной недели. Если терапия препаратом проводилась 6 недель и более – отмену препарата производят, по крайней мере, в течение двух недель. Во избежание возникновения этих симптомов пациент должен находиться под наблюдением врача. Обычно эти симптомы незначительно выражены и исчезают в течение нескольких дней.

Пациенты, у которых суточная доза препарата превышает 200 мг, должны контролировать кровяное давление. При назначении таблеток пациентам с непереносимостью лактозы следует учитывать содержание лактозы в каждой таблетке (таблетки 37,5мг- 30 мг; таблетки 75мг- 60 мг).

Особенности влияния лекарственного средства на способность управлять транспортным средством или потенциально опасными механизмами
При приеме Венлаксора® не рекомендуется управлять транспортными средствами или потенциально опасными механизмами.
Венлаксорды® миокард инфарктін немесе тұрақсыз стенокардия ұстамаларын бастан өткерген емделушілерге, сондай-ақ эпилепсияға, манияға, глаукомаға, бауыр және бүйрек қызметінің жеткіліксіздігіне шалдыққандарға абайлап қолданған жөн.

Депрессиялық жағдайда жүрген емделушілерде кез келген дәрілермен емдеудің алдында өзіне-өзі қол жұмсау мүмкіндігін ескеру керек. Сондықтан артық дозалану қаупін төмендету үшін препараттың бастапқы дозасы мүмкіндігінше төмен болуы тіис, ал емделуші мұқият медициналық бақылауда болуы керек.

Аффективті бұзылуы бар емделушілерде антидепрессанттармен, оның ішінде Венлаксормен® емдеу кезінде гипоманиакальді немесе маниакальді жай-күй пайда болуы мүмкін. Венлаксор® сыртартқысында маниясы бар науқастарға сақтықпен тағайындалады. Мұндай емделушілер медициналық бақылауды қажет етеді.

Венлаксорды® қолдануды бірден тоқтатқан немесе оның дозаларын күрт қысқартқан жағдайда келесі симптомдар: әлсіздік, үрейлену сезімі, бас ауыру, жүректің айнуы немесе құсу, бас айналу, ауыз ішінің құрғауы, іш өту, ұйқысыздық, ашушаңдық, абыржушылық, парестезия, қатты терлеу, тепе-теңдіктің бұзылуы пайда болуы мүмкін.

Сондықтан препаратты бір аптадан астам уақыт қолданған кезде оны қабылдауды тоқтатуды біртіндеп жүргізген жөн, ең кемінде бір апта бойы. Егер препаратпен емдеу 6 апта не одан да көп жүргізілсе, препаратты тоқтатуға кем дегенде екі апта кетуі керек. Осы симптомдарды болдырмау үшін емделуші дәрігердің бақылауында болуға тиіс. Әдетте бұл симптомдар аздап білінеді және бірнеше күн ішінде білінбей кетеді.

Препараттың тәуліктік дозасы 200 мг-нан асып кететін емделушілер қан қысымын бақылап отыруға тиіс. Лактозаны көтере алмаушылығы бар емделушілерге таблетканы тағайындау кезінде әрбір таблетканың (37,5 мг – 30 мг таблеткалар, 75 мг-60 мг таблеткалар) құрамында лактоза бар екендігін ескеру керек.

Дәрілік заттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері
Винлаксорды® қабылдаған кезде көлікті және қауіпті механизмдерді басқаруға болмайды.

Дозировка и способ применения

Венлаксор® принимают во время еды, запивая небольшим количеством воды. Подбор доз индивидуален и зависит от тяжести заболевания (максимальная разовая доза составляет 75 мг, суточная – 375 мг, курс лечения – от нескольких месяцев до года).

Депрессии: обычная начальная суточная доза составляет 75 мг в 2 3 приема. После нескольких недель суточную дозу можно увеличить до 150 мг в 2-3 приема. При необходимости суточная доза может быть увеличена даже до 225 мг. Обычно дозу увеличивают каждые четыре дня на 75 мг.

В стационарных условиях при тяжелых заболеваниях начальная суточная доза составляет 150 мг, при необходимости ее постепенно увеличивают до максимальной суточной дозы – 375 мг, которую обычно делят на три приема. После достижения терапевтического эффекта дозу следует постепенно понижать.

Для пациентов с печеночной или почечной недостаточностью дозу уменьшают. При печеночной недостаточности средней степени тяжести назначают половину суточной дозы или даже меньше; пациентам с почечной недостаточностью средней степени тяжести – 25-50 % суточной дозы.

Для пожилых пациентов дозы обычно не следует подбирать, однако при лечении необходимо соблюдать осторожность. При повышении дозы пациент должен находиться под тщательным медицинским наблюдением.

Отмена препарата Венлаксор®
Внезапное прекращение терапии Венлаксором® - особенно после высоких доз препарата - может вызвать симптомы отмены, в связи, с чем рекомендуется перед отменой препарата постепенно снизить его дозу. Длительность периода, необходимого для снижения дозы, зависит от величины дозы, продолжительности терапии, а также индивидуальной чувствительности пациента.
Венлаксорды® тамақтану кезінде аз ғана сумен ішеді. Доза әр жағдайда және ауырудың ауырлығының шамасына байланысты (бір реттік ең жоғары доза 75 мг құрайды, тәуліктік доза - 375 мг, емдеу курсы – бірнеше айдан жылға дейін) жеке таңдап белгіленеді.

Жабығулар: әдеттегі бастапқы тәуліктік дозасы 2-3 бөліп қабылданатын 75 мг-ды құрайды. Бірнеше аптадан кейін тәуліктік дозаны 2-3-ке бөліп қабылданатын 150 мг-ға арттыруға болады. Қажет болған кезде тәуліктік доза тіпті 225 мг-ға арттырылуы мүмкін. Әдетте дозаны әрбір төрт күн сайын 75 мг-ға арттырады.

Аурухана жағдайында ауыр сипатты ауыру жағдайларында бастапқы тәуліктік дозасы 150 мг құрайды, қажет болған кезде оны біртіндеп ең жоғары тәуліктік доза – 375 мг-ға арттырады, оны әдетте үшке бөліп қабылдайды. Емдік нәтижеге қол жеткізгеннен кейін дозаны біртіндеп төмендеткен жөн.

Бауыр немесе бүйрек қызметінің жеткіліксіздігіне шалдыққан емделушілер үшін дозаны азайтады. Бауыр қызметінің ауырлығы орташа дәрежелі жеткіліксіздігі кезінде тәуліктік дозаның жартысын немесе тіпті аз мөлшерде тағайындайды; бүйрек қызметі жеткіліксіздігінің ауырлығы орташа дәрежелі емделушілерге – тәуліктік дозаның 25 - 50-ы тағайындалады.

Егде жастағы емделушілер үшін дозаны әдетте іріктемеген жөн, бірақ емдеген кезде сақ бола білу қажет. Дозаны жоғарылатқан кезде емделуші мұқият медициналық бақылауда болуы тиіс.

Венлаксор® препаратын тоқтату
Венлаксормен® емдеуді бірден тоқтату - әсіресе препараттың жоғары дозасынан кейін – тоқтату симптомдарын туғызуы мүмкін, осыған байланысты препаратты тоқтатардың алдында оның дозасын біртіндеп төмендету ұсынылады. Дозаны төмендету үшін қажетті ұзаққа созу кезеңі дозаның көлеміне, емдеу ұзақтығына, сондай-ақ емделушінің жекелеген сезімталдығына байланысты.

Взаимодействие с лекарствами

При одновременном применении венлаксора и варфарина возможно усиление действия варфарина. При одновременном применении препарата с клозапином увеличивается риск проявления побочных эффектов последнего.

Циметидин тормозит метаболизм венлаксора в печени, в то же самое время не влияет на метаболизм ортодезметилвенлафаксина, концентрация которого в плазме значительно выше. Поэтому при одновременном применении циметидина и венлаксора необходимо дополнительное наблюдение только за пожилыми пациентами и пациентами, страдающими печеночной недостаточностью или гипертензией.

Одновременное применение Венлаксора® с препаратами зверобоя, агонистами рецепторов серотонина, средствами против мигрени, сибутрамином, декстрометорфаном может вызвать тяжелый побочный эффект (синдром серотонина). Возможно фармакодинамическое взаимодействие с препаратом растительного происхождения кава-кава, влияющим на ЦНС.

В редких случаях при совместном применении венлаксора и золпидема возможны дезориентация, галлюцинации, мания. Предполагают, что это, в основном, определяет фармакодинамическое взаимодействие препаратов, однако имеются также сведения о фармакокинетическом взаимодействии
Применение энтакапоне одновременно с ингибиторами нейронального захвата норадреналина до сих пор ограничено. Возможно фармакодинамическое взаимодействие венлаксора и энтакапоне на уровне метаболизма.

Хотя Венлаксор® не усиливает эффекты, вызываемые алкоголем, во время лечения следует воздержаться от употребления алкоголя.

Лекарственные препараты, метаболизируемые изоферментами цитохрома Р 450: фермент CYP2D6 системы цитохрома Р 450 преобразует венлафаксин в активный метаболит О-десметил венлафаксин (ОДВ). В отличие от многих других антидепрессантов, дозу Венлаксора® можно не снижать при одновременном введении с препаратами, подавляющими активность CYP2D6, или у пациентов с генетически обусловленным снижением активности CYP2D6, поскольку суммарная концентрация венлафаксина и ОДВ при этом не изменится.

Основной путь выведения венлафаксина включает метаболизм с участием CYP2D6 и CYP3A4; поэтому следует соблюдать особую осторожность при назначении венлафаксина в сочетании с лекарственными препаратами, угнетающими оба эти фермента. Такие лекарственные взаимодействия еще не исследованы. Венлаксор® - относительно слабый ингибитор CYP2D6 и не подавляет активность изоферментов CYP1A2, CYP2C9 и CYP3A4; поэтому не следует ожидать его взаимодействия с другими препаратами, в метаболизме которых участвуют эти печеночные ферменты.

Клинические исследования не обнаружили клинически значимых взаимодействий Венлаксора® с антигипертензивными (в том числе бета-блокаторами, ингибиторами АПФ и диуретиками) и противодиабетическими препаратами.

Поскольку связывание с белками плазмы венлафаксина и ОДВ составляет соответственно 27% и 30%, не предполагается лекарственного взаимодействия, обусловленного нарушением связывания с белками плазмы.

При одновременном приеме с Венлаксором® противосвертывающее действие варфарина может усиливаться; при этом удлиняется протромбиновое время и повышается МНО (Международное Нормализованное Отношение).

При одновременном приеме с Венлаксором® изменяется фармакокинетика индинавира (с 28%-ным уменьшением AUC и 36%-ным снижением Cmax), а фармакокинетика венлафаксина и ОДВ не изменяется. Однако клиническое значение этого эффекта неизвестно.
Венлаксор® мен варфаринді бір мезгілде қолданғанда варфариннің әсері күшеюі мүмкін. Препаратты клозапинмен бір мезгілде қолданған кезде соңғысының жағымсыз әсерінің біліну қаупі артады.

Циметидин бауырда венлаксордың метаболизмін тежейді, бірақ дәл сол кездегі плазмадағы концентрациясы айтарлықтай жоғары болатын ортодезметилвенлафаксиннің метаболизміне ықпалын тигізбейді. Сондықтан циметидинді және венлаксорды бір мезгілде қолданған кезде егде жастағы және бауыр қызметінің жеткіліксіздігінен зардап шеккен немесе гипертензияға шалдыққан емделушілерді ғана қосымша бақылауға алу қажет.

Венлаксорды® шайшөп препараттарымен, серотонин рецепторларының агонистерімен, бас сақинасына қарсы дәрілермен, сибутраминмен, декстрометорфанмен бір мезгілде қолдану ауыр жағымсыз әсер (серотонин синдромы) тудыруы мүмкін. Орталық жүйке жүйесіне әсер ететін өсімдік текті кава-кава препаратымен фармакодинамикалық өзара әрекеттесуі мүмкін.

Сирек жағдайда венлаксорды золпидеммен бірге қолданған кезде бағыттан адасу, галлюцинация, мания болуы мүмкін. Негізінен, препараттардың фармакодинамикалық өзара әрекеттесуін анықтайды деп жобаланады, алайда фармакокинетикалық өзара әрекеттесуі туралы да мәліметтер бар.

Энтакапонды норадреналинді нейрональды түрде ұстап қалатын тежегіштермен бір мезгілде қолдануға күні бүгінге дейін шектеу қойылған. Венлаксор® мен энтакапонның метаболизм деңгейінде фармакодинамикалық өзара әрекеттесуі мүмкін. Венлаксор® алкоголь тудыратын әсерлерді күшейтпегенімен, емделу кезінде алкоголь тұтынудан бас тартқан жөн.

Р 450 цитохром изоферменттерімен метаболизденетін дәрілік препараттар: P 450 цитохромы жүйесінің CYP2D6 ферменті венлафаксинді О-десметил венлафаксин (ОДВ) белсенді метаболитіне өзгертеді. Басқа көптеген антидепрессанттарға қарағанда, CYP2D6-ның белсенділігін басатын препараттармен немесе CYP2D6 белсенділігінің төмендеуімен генетикалық байланысты емделушілерде бір мезгілде енгізгенде, Венлаксор® дозасын азайтпауға болады, өйткені венлафаксин мен ОДВ-ның жиынтық концентрациясы бұл жағдайда өзгермейді. Венлафаксинді шығарудың негізгі жолына CYP2D6 және CYP3А4 қатысатын метаболизм кіреді; сондықтан венлафаксинді осы қос ферментті әлсірететін дәрілік препараттармен үйлестіре тағайындағанда, айрықша сақ болған жөн. Мұндай дәрілік өзара әрекеттесулер әлі күнге зерттелген жоқ. Венлаксор® – салыстырмалы түрде CYP2D6 әлсіз тежегіші және CYP1А2, CYP2С9 және CYP3А4 изоферменттерінің белсенділігін баспайды; сондықтан метаболизмінде осы бауыр ферменттері қатысатын басқа препараттармен оның өзара әрекеттесуі болуын күтудің қажеті жоқ.

Клиникалық зерттеулерде Венлаксордың® антигипертензивтік (оның ішінде бета-бөгегіштермен, АПФ тежегіштерімен және диуретиктермен) және диабетке қарсы препараттармен маңызды клиникалық өзара әрекеттесулері табылған жоқ.

Венлафаксин және ОДВ-ның плазма ақуыздарымен байланысуы тиісінше 27 % және 30 % болғандықтан, плазма ақуыздарымен байланысы бұзылуымен шарттас болып келетін дәрілік өзара әрекеттесуі болжанбайды.

Венлаксормен® бір мезгілде қабылдағанда, варфариннің ұюға қарсы әсері күшейе түседі; мұнда протромбиндік уақыт ұзарып, ХНҚ (Халықаралық Нормаланған Қатынасы) артады.

Венлаксормен® бір мезгілде қабылдағанда, индинавирдің фармакокинетикасы өзгереді (AUC-тың 28 %-ға азаюы және Cmax-тың 36 %-ға төмендеуі), ал венлафаксин мен ОДВ-ның фармакокинетикасы өзгермейді. Алайда, осы әсердің клиникалық маңызы белгісіз.

Передозировка венлаксором в таблетках

Симптомы: сонливость. В тяжелых случаях наблюдаются также судороги, синусовая тахикардия средней тяжести.

Лечение симптоматическое: обеспечение достаточного доступа воздуха, вентиляция легких. Контроль сердечного ритма и других жизненно важных функций. Если отравление установлено быстро, промывают желудок, вводят внутрь активированный уголь. Специфический антидот неизвестен.
Симптомдары: Ұйқышылдық. Ауыр жағдайларда сондай-ақ құрысулар, ауырлығы орташа синустық тахикардия байқалады.

Емдеу симптоматикалық – ауаның жеткілікті болуын, өкпелердің желденуін қамтамасыз ету. Жүрек ырғағын және тіршілік үшін маңызды басқа қызметтерді бақылау. Егер улану тез анықталса, асқазанды шаяды, ішке белсенділендірілген көмір енгізеді. Арнайы у қайтарғысы жоқ.

Фармакологические свойства

Фармакокинетика

Венлафаксин легко абсорбируется в желудочно-кишечном тракте. Препарат подвергается экстенсивному пресистемному метаболизму, превращается в печени в активный метаболит – ортодезметилвенлафаксин.

Максимальная концентрация венлафаксина и его метаболита в крови после перорального введения наблюдается через 2 и 4 часа соответствено. У обоих веществ низкая степень связывания с белками плазмы крови. Полупериод элиминации венлафаксина в среднем составляет 5 часов, для ортодезметилвенлафаксина эта величина составляет 11 часов. Венлафаксин выделяется в виде неактивных метаболитов, а также в свободной или конъюгированной форме, в основном с мочой. Около 20 % венлафаксина выделяется с фекалиями.
Венлафаксин асқазан-ішек жолынан оңай сіңеді. Препарат жүйе алдылық экстенсивті метаболизмге ұшырайды, бауырда белсенді метаболит – ортодезметилвенлафаксинге айналады. Ішу арқылы қабылданғаннан кейін қанда венлафаксиннің ең жоғары концентрациясы және оның метаболиті тиісінше 2 және 4 сағаттан соң байқалады. Екі заттың да қан плазмасы ақуыздарымен байланысу дәрежесі төмен. Венлафаксиннің жартылай шығарылу кезеңі элиминациясы орташа алғанда 5 сағатты құрайды, ортодезметилвенлафаксин үшін бұл шама 11 сағатты құрайды. Венлафаксин белсенді емес метаболит түрінде, сондай-ақ бос немесе конъюгацияланған түрде негізінен несеппен бірге бөлініп шығады. Дәрілік заттың 20-ға жуығы нәжіспен бірге шығарылады.

Фармакодинамика

Венлаксор® относится к препаратам группы антидепрессантов производных фенилэтиламина. По химической структуре и фармакологическим свойствам отличается от других известных антидепрессантов.

В основе различных форм депрессий лежит дисрегуляция основных нейромедиаторных систем. В результате нарушения их функций ингибируется передача нервных импульсов в синапсах. Действие венлафаксина связывают с потенцированием нейромедиаторной активности в центральной нервной системе. Венлафаксин и его активный метаболит ортодезметилвенлафаксин ингибирует нейрональный захват серотонина и норадреналина, таким образом, увеличивая количество этих медиаторов в синапсах. В меньшей степени, препарат ингибирует обратный захват дофамина в дофаминергических синапсах.
Венлаксор® фенилэтиламин туындыларының антидепрессанттар тобы препараттарына жатады. Басқа белгілі антидепрессанттардан химиялық құрылымы және фармакологиялық қасиеттері бойынша ерекшеленеді.

Әр түрлі депрессияның негізі - негізгі нейромедиаторлық жүйелердің реттелісінің бұзылуынан болады. Олардың қызметінің бұзылуы нәтижесінде синапстарда жүйке импульстарының берілуі тежеледі. Венлафаксиннің әсер етуін орталық жүйке жүйесінде нейромедиаторлар белсенділігін потенцияландыруымен байланыстырады. Венлафаксин және оның белсенді метаболиті – ортодезметилвенлафаксин серотонин мен норадреналиннің нейрональдық ұсталып қалуын тежейді, осылайша, осы медиаторлардың синапстардағы шамасын арттырады. Препарат аз дәрежеде дофаминнің дофаминергиялық синапстарда кері ұсталып қалуын тежейді.

Упаковка и форма выпуска

Таблетки 37,5 мг или 75 мг. По 10 таблеток в контурной ячейковой упаковке из пленки поливинилхлоридной и фольги алюминиевой. По 3 контурные ячейковые упаковки вместе с инструкцией по применению на государственном и русском языках помещают в пачку из картона.
37,5 мг немесе 75 мг таблеткалар. Поливинилхлоридті үлбірден және алюминий фольгадан жасалған пішінді ұяшықты қаптамада 10 таблеткадан. 3 пішінді ұяшықты қаптама қолданылуы жөнінде мемлекеттік және орыс тілдеріндегі нұсқаулықтармен бірге картоннан жасалған пәшкеге салынған.